میخوام سبک زندگی خودمو داشته باشم...

دارم به این فکر میکنم که حالا که هرکسی سبک زندگی و خودشو داره و اصلا هم براش مهم نیست ممکنه بقیه از روشهای احتمالا غلط زندگی اونها، دارن آسیب میبینن و اذیت میشن و حتی زجر میکشن...پس چرا من یا بهتر بگم ماها(همه اونایی که مث من فکر میکنن توهرکاری باید حواسشون اول به بقیه باشه که اذیت نشن،یا ناراحت نشن)سبک خودمو ون رو ن داشته و باشیم توزندگی؟؟!!!

خودمو میگم،اگه حس کنم یه خواسته ای دارم یا میخوام و چیزی درخواست کنم اول کلیه شرایط طرف مقابل رو میسنجم که نکنه نتونه،یا اذیت بشه یا مثلا بخاطر من به دردسر بیفته و هزار تا اما و اگر دیگه میارم که آخرشم منصرف بشم و اصلا قید اون قضیه رو بزنم...

ولی کسایی رو سراغ دارم که تا باهات مهربون میشن یا حالتو میپرسن فوری بعدش یه درخواستی ازت دارن و جالبتر اینکه اصلا پیش خودشون فکر نمیکنن که جواب منفی بشنون... و این من بی اعتماد به نفس و همیشه تحسین طلب من ، که اصلا نمیتونه نه بگه ! فوری در نقش فرشته مهربون تازه با کلی خوشحالی و تعارفات تیکه پاره که نه ، اصلا زحمتی نیس و این جور حرفا کار طرفو راه میندازه و تازه باعث میشه طرف فکر کنه چه لطفی در حقش کردم که ازش خواستم کاری واسم انجام بده...

این پستم قضاوت بقیه نیست،قضاوت خودمه دوست دارم اونایی که این مطلبو میخونن لطف کنن، نظرشون رو واسم بنویسن اینکه روش درست چیه...من نمیخوام از بقیه سوءاستفاده کنم و نمیخوام ام اجازه بدم که بقیه ازم سوءاستفاده کنن...

میشه اصلا؟؟!!!